David Gilmour - Wish You Were Here

این آهنگ، برای من بهترین کار آکوستیک راک است. بی‌چون و چرا بیش از هر آهنگ دیگری با چیزی درون آدم حرف می‌زند. آهنگ و شعر از جایی چنان عمیق بیرون آمده‌اند و چنان زلال هستند که خود پینک فلوید و مخصوصا دیوید گیلمور هم فکر می‌کنند که بهترین آهنگشان باشد. همه چیزش، بسیار خوب صیقل خورده است و جریانش، به راحتی شنونده را با خود می‌برد. اگر که احیانا نمی‌دانید، آهنگ به یاد Syd Barrett نوشته شده، وقتی که آن دیوانه زیبا فروپاشید. برای چشمانی که از درونت به بی‌نهایت خیره می‌شدند و تو را نمی‌دیدند. آهنگ ادامه منطقی shine on you crazy diamond است که چند روز پیش در همین لیست آمده بود تا داستان سید برت را کامل کند. به گونه‌ای، تکمیل مرثیه‌ای است برای او، تا گروه بتواند خودش را بازیابد و زندگیش را ادامه دهد. ترانه را راجر واترز زمانی نوشته که مادربزرگش در بیمارستان بوده و دیگر کسی را نمی‌شناخته است. واترز گفته که معمولا اول آهنگ ساخته می‌شد یا اینکه آهنگ و ترانه با هم می‌آمد. فقط در یک مورد خاص، همین آهنگ، اول ترانه نوشته شد و بعدش به فکر موزیک افتادیم. به جز آرزوی بودن یک نفر، ترانه اشاره دارد به تناقض‌های درونی واترز در مورد ایده‌آلیست بودن و در عین حال خودخواه و سطه‌جو بودنش. آهنگ را واترز و گیلمور ساخته‌اند.

همه ما، دیر یا زود، به این بخش "کاش اینجا بودی" ترانه احتیاج پیدا می‌کنیم.