بعد از کشته شدن مدگار اورز (فعال حقوق آفریقاییتبارهای آمریکایی در میسیسیپی) و انفجار یک کلیسا در آلاباما (منجر به کشته شدن ۴ کودک سیاهپوست)، سرکار خانم نینا سیمونه یکی از آهنگهای معروفش را درباره جنبشهای سیاهان نوشت. خودش در این مورد میگوید:«این آهنگ، برای یک نمایش نوشته شده است. ولی هنوز نمایشنامهای برای آن نوشته نشده».
موزیک از همان اول فضای موزیکالهای برادوی را دارد، ولی نظرات سیاسی خانم سیمونه بسیار زود خود را نشان میدهند:
Alabama's got me so upset,
Tennessee's made me lose my rest,
and everybody knows about Mississippi goddam
و همان واژه Goddam کافی بود که در بسیاری از ایالات جنوبی آمریکا، این ترانه ممنوع شود. سپس نظرش را در این مورد بیان میکند: آیا باید جنبش آهسته به پیش رود یا سرعت بگیرد؟
Keep on sayin' 'go slow'...
to do things gradually would bring more tragedy.
Why don't you see it?
Why don't you feel it?
I don't know, I don't know.
You don't have to live next to me, just give me my equality
او در پایان تظاهرات «از سلما تا مونتگومری» این ترانه را در مقابل ۴۰هزار نفر اجرا کرد، بعد از آنکه به همراه سمی دیویس جونیور، هری بلافونته و جیمز بالدوین از حصارهای پلیس رد شد.
No comments:
Post a Comment