آلبوم New Adventures in Hi-Fi را گوش میدادم (از R.E.M) که صدای پتی اسمیت از آن دوردستهای آهنگ توجهم را جلب کرد و کم کم جلو آمد، شانههایم را تکان داد و گفت: I'll take you over, there. ما هم رفتیم با صدای او و مایکل استایپ به هرجا که بردندمان. مزه آلومینیم و ترس را از صدای سنگین سیمهای گیتارشان چشیدیم و بعد به سراغ موزیکویدیو آمدیم و با فضای سرد و تاریک آهنگ عشقبازی کردیم تا حدی که اعضای داخلیمان یخ زد و لرزیدیم از انتهای تیره و ترسناک آهنگ. به وقت همبین کردن فهمیدم که قبلا هم این را اینجا گذاشته بودهام. اشکالی ندارد. بشنوید صدای هر دو را. اصلا میشود یک آلبوم درست کرد که صدای پتی اسمیت فقط در پسزمینه باشد و backing vocal. فقط زمزمه کند و رعب مرگ را به در و دیوار بپاشد. چند کلمه را با خودش تکرار کند و خراش پشت خراش به روح ما بنشاند و گلویمان را بفشارد تا لحظهای که قطره اشکی از برآمدگی گونه به سمت پایین شتاب گیرد و بعد صدای سرد اسمیت سفیدی مسیرش را بلیسد.
No comments:
Post a Comment