آلبوم Amused to Death (که بیشتر دوست دارم "ذوقمرگی" ترجمهاش کنم تا یک عبارت طولانیتر و ساخته خودم) به نظر من به هیچ وجه در حد یک شاهکار نیست، اگر با کارهای راجر واترز در پینکفلوید مقایسه شود. ولی از لحاظ استفاده از سازهای متنوع و نوازندگان زیاد و صداهای مختلف (sound effect) کار بسیار جالبی است. از آن مهمتر (باز هم به نظر من) شعرها و داستانهای آلبوم است. واترز حتی یک لحظه از فروکوبیدن "ارزشهای مزخرف" غرب و تلاش برای صادر کردن آنها به جهان فروگذار نمیکند. مخصوصا با توجه به کتاب Amusing Ourselves to Death که الهامبخش این آلبوم بوده، شمشیر به روی تلویزیون و رسانهها میکشد و آنها را فقط نابودگر میداند.
در انتهای این آهنگ (نسخه آلبوم و نه این اجرا) چند جمله برعکس ضبط شده است. جریان از آن قرار بوده که راجر از استنلی کوبریک برای استفاده از صدای HAL (شخصیت فیلم ادیسه فضایی؛ مغز کامپیوتر یا نمیدانم چه میشود اسمش گذاشت، چشم قرمز رنگ!) اجازه میگیرد. استنلی کوبریک هم به دلیل اینکه اگر یک بار به کسی اجازه استفاده بدهم دیگر جلوی دیگران را نمیتوانم بگیرم، از اجازه دادن به او سر باز میزند. البته به قولی هم در جواب منفی پینک فلوید به خواهش کوبریک برای استفاده از Atom Heart Mother در فیلم پرتقال کوکی (برای صحنه آغاز فیلم گویا)، او مقابله به مثل کرده است. به هر حال، راجر واترز خودش صدای آن بخش مورد نظر را (ابتدای آهنگ) میسازد و در آخر آهنگ هم پیامی با این محتوا را از آخر به اول روی کارش میکس میکند : در مورد جریان استنلی، باید بگویم که ما نظرمان را تغییر دادیم و تصمیم گرفتیم این پیام را سر و ته ضبط کنیم. استنلی، برای تو و تمام کتابسوزها. (در مورد این کتاب سوز من چندان مطمئن نیستم، نقل از ویکیپدیاست و سایر منابع چیزهای مختلف گفتهاند.)
خوب از شخصیت لجباز واترز با آن رفتارهای تند و واکنشهای خشن، میتوان چنین چیزی را انتظار داشت و اگر نبود آن همه کار بیبدیل او، شاید میگفتیم که آقاجان، درش را گل بگیر. این آلبوم را حتما حتما در کل گوش کنید. از اول تا آخر.
(این نوشته احتیاج به ویرایش داشت. زیاد. چشمپوشی کردم از بیشترش.)
No comments:
Post a Comment