وقتی که Perry Farrell حوالی سال ۱۹۸۴ میخواست خانهای در مرکز هالیوود اجاره کند، مجبور شد صاحبخانه را قانع کند که طراح داخلی و همجنسگراست و نه نوازنده و خواننده پانک راک. یکی از همخانههای او، دختری به نام جین بود، بسیار زیبا و موفق که گرفتار هروئین شده بود و عاشق یک توزیعکننده خرده پای مواد. جین رفتاری بسیار اشرافی داشت، حتی اگر روی میزش فقط یک سرنگ و یک قاشق بود. این دختر و اعتیادش، بعدها الهامبخش نام گروه شد: Jane's Addiction
جین مدام میگفت که دارد پول جمع میکند که به اروپا برود و همین جریان هم ترانهای به گروه داده است به نام Jane Says. به نظرم با وجود سادگی حیرتانگیز، آهنگ زیبایی است.
No comments:
Post a Comment