Crosby, Stills, Nash & Young - Soldiers Of Peace

اصولا جمع این چهارنفر را دوست دارم، کرازبی، استیلز، نش و یانگ. می‌توانی مطمئن باشی از هر آلبوم اقلا ۸۰٪ کارها خوب هستند. معمولا هم کارهایشان دارای مفاهیم والا و انسانی است (این جمله بسیار اشکال دارد و علت آن، حوصله نداشتن من است، برای گشتن به دنبال آنچه دقیقا می‌خواهم بگویم). اولین آلبوم آن‌ها را گوش می‌دادم که به جز آهنگ رویای آمریکایی (که نام آلبوم هم هست) این آهنگ سربازان صلح شدیدا گوشم را گرفت. آلبوم سال ۱۹۸۸ تهیه شده و قرار بوده که انتقادی از وضع آن زمان آمریکا باشد، ولیکن ملودی های نرم آن و صدای نرم‌تر از ملودی تک تک خوانندگانش و همچنین شعرهای نه چندان تند و تیز، رمق کارها را گرفته و چیزی بیشتر از پوسته American Dream را هدف نرفته است. دیوید کرازبی بعدها در مورد آلبوم گفت: ما واقعا آهنگ‌های خوبی نداشتیم و از این تعداد آهنگ بد، چهارده‌تا انتخاب کردیم و یک آلبوم منتشر کردیم! به نظرم احمقانه بود.

البته به خاطر نام‌های بزرگی که آلبوم یدک می‌کشید، بیش از ۱ میلیون نسخه فروش کرد.

به هر حال، شعر این آهنگشان را دوست دارم و به نظرم ملودی نیز خوب روی آن نشسته است.