Peter Gabriel - San Jacinto (Secret World)

وقتی که پیتر گابریل هنوز عضو گروه Genesis بود، دو آدم بزرگ و خلاق در یک اقلیم گنجیده بودند ولی معلوم بود که دیری نخواهد پایید. علاقه زیاد گابریل به اجرای نمایش، نفر برجسته روی صحنه بودن، لباس‌های عجیب پوشیدن و تجربه کردن چیزهای مختلف در موسیقی باعث شد که هم‌گروه‌هایش احساس کنند از او عقب مانده‌اند و دیده نمی‌شوند، که به حق اقلا در مورد فیل کالینز بسیار درست بود. از جدا شدن او، همه سود بردند. گابریل با تجربه‌های خودش مشغول شد و جنسیس هم اوجی دوباره گرفت و هر دو هم طرفداران قدیمی و جدیدشان را راضی کردند. شاید موسیقی هر دو گروه به گوش من زیاد پاپ (شده) باشد و نه چندان با سلیقه‌ام سازگار، ولی در صورتی که بخواهم انتخاب کنم، به دنبال پیتر گابریل راه می‌افتم. نه تنها موزیکش را بیشتر دوست دارم، که به طرز احمقانه‌ای نمایش‌هایش به نظرم دلنشین می‌آیند و دوست داشتنی. گاهی بسیار ساده و با ابتدایی‌ترین هدف و ایده و وسیله، داستانی می‌گوید و مخاطبش را سرگرم می‌کند. صدایش را هم بسیار به آن کالینزطبال ترجیح می‌دهم و البته جرأت حماقت کردنش را هم.