Bo Diddley - Bo Diddley

یک سری داستان کوتاه در مورد اد سالیوان و مهمانان برنامه‌اش. اد سالیوان میزبان یکی از طولانی‌ترین و موفق‌ترین "شو"های تلویزیونی آمریکا (۱۹۴۹-۱۹۷۱) بود و ییشتر مهمانان برنامه‌اش را هم هنرمندان (از خوانندگان اپرا تا بازیگران سیرک) تشکلیل می‌دادند. این چند بخش، از ویکیپدیا ترجمه شده و هدفم نشان‌دادن حماقت و کثافت جاری در زیر پوسته برنامه‌های شبکه‌های (تلویزیونی) آمریکاست و چگونه قانون‌های نانوشته و خشک‌مغزی گردانندگان، بیشتر برنامه‌های عمومی را می‌چرخانند.

در سال ۱۹۵۵ جناب بو دیدلی که آن زمان ستاره راک‌اندرول و بلوز بود، به برنامه اد سالیوان دعوت شد و او را حسابی عصبانی کرد. او قرار بود که آهنگ Sixteen Tons را بخواند ولی به جای آن، ترانه Bo Didley را اجرا کرد که شناخته شده‌ترین کارش بود و هنوز هم هست. بو دیدلی می‌گوید: اد سالیوان عصبانی شد و به من گفت: "تو تنها سیاهی هستی که توانسته به من نارو بزند". من آن روزها جوانی بودم از کوچه خیابان‌های شیکاگو و سرم برای دعوا درد می‌کرد و این‌که کسی آدم را "سیاه" بخواند در آن روزها به بدی "کاکاسیاه" بود. مدیرم به من گفت که ولی او "آقای سالیوان" است! من گفتم که پشکل هم بار آقای سالیوان نمی‌کنم. حق ندارد با من این‌طور حرف بزند. او هم به من گفت "می‌بینم که انگار دیگر نمی‌خواهی کار کنی، تو دیگر هرگز در تلویزیون ظاهر نخواهی شد!".

و البته این‌طور هم بود، بسیاری از برنامه‌های تلویزیون دیگر از او دعوت نکردند و به طور خاص او دیگر هرگز در برنامه اد سالیوان ظاهر نشد.